จาการศึกษาใคร่ครวญสภาพของชีวิต
ฉันไม่คิดว่า การมีชีวิตอยู่เพียงแต่จะกินไปวันหนึ่ง
และ แสวงหาความสนุกไปวันหนึ่ง
แล้วรอวันเจ็บป่วย และ ตายนั้นเป็นสิ่งที่มีค่าอะไร
ตามความเห็นฉัน ชีวิตเช่นนนี้ เป็นของว่างเปล่า
เท่ากับไม่ได้เกิดมาบนโลกนี้
ชีวิตเฉย ๆ ไม่มีความหมายสำหรับฉัน
ถ้าฉันอยุ่ ฉันต้องอยู่ในชีวิตที่ดีงาม
และ ชีวิตที่ดีงามนั้นต้องมีอะไรมากกว่า การกิน
การแสวงหาความสนุก แล้วก็รอวันตาย
ชีวิตที่ดีงามย่อมมีอยู่ และ
ถูกใช้ไปในคุณประโยชน์แก่คนอื่น
มิตรรักของฉัน ฉันยังอยากจะอยู่ต่อไป
ถ้าฉันจะเป้นประโยชน์แก่คนอื่นได้
แต่เวลาของฉันกำลังจะหมดเสียแล้ว